Home Services Media Webshop Blog Fotoalbum FAQ Over.. Contact Inloggen Registreren Winkelmandje: 0 Item(s) (0.00)

Richard's Blog: Alles is doodeng!

Alles is doodeng! Alles is doodeng!

Geschreven door Richard Sikkes op do 22 okt 2020 om 20:53:35 uur.
Bijgewerkt op vr 25 dec 2020 om 23:33:25 uur.

Dit artikel is 85 keer bekeken en er zijn 0 reactie(s) geplaatst.


Als je weinig of niets ziet, is alles doodeng, de meest simple handelingen zijn een hele uitdaging. Als je daarnaast, zoals ik, ook nog een auditieve beperking hebt, is het dubbel feest.

Als je alleen een enkele beperking hebt, zoals blind of slechtziend, gaan je hersenen zich focussen op de zintuigen die wel goed werken. Zo staan blinden in het algemeen bekend als mensen met een scherp gehoor, zij kunnen aan de hand van voetstappen al horen wie er op ze af komt lopen, (mits het een bekende is natuurlijk). Ook zijn vaak de handen en voeten gevoeliger om beter alles af te tasten en met de handen te lezen (Braille). Ofwel de oren compenseren de ogen.

Als je alleen een auditieve beperking hebt, doof of slechthorend, compenseren de ogen een groot deel.

Heb je een dubbele beperking, dan valt er weinig te compenseren. Hebben zij dan extreem gevoelige handen en voeten? Dat weet ik niet, maar als ik bij mezelf kijk, zijn mijn voeten wel gevoelig en kietelig en heb ik ook wel goed en fijn gevoel in de handen, zodat ik Braille kan lezen, ik ervaar dat niet als extreem. Die gevoeligheid kan prima ingezet worden voor 4 hands gebarentaal, dan communiceer je echt met je handen, want ja wij kunnen dat niet op zicht.

In het verkeer en in de winkels is het voor ons extra lastig, we kunnen al minder goed of helemaal niet een aankomende auto of brommer horen en in de winkel zien we de visuele aanwijzingen en kunnen het winkelpersoneel amper verstaan door alle corona maatregelen, zoals mondkapjes en spatschermen. De hesjes die ze in coronatijd dragen zijn wel fijn, want zo kunnen we ze herkennen als we iets moeten vragen.

De stoepen staan vaak vol met allerlei obstakels, fout geparkeerde auto's, fietsen, scooters, winkelkarren en reclameborden. Goed je loopt dan wel letterlijk tegen de korting op, maar echt fijn is dat niet natuurlijk. Daarnaast heb je nog de Horeca met z'n steeds verder uitdijende terrassen, nu in de coronatijd helemaal. Sommige terrassen nemen de hele stoep in beslag, zodat iedere voetganger over de rijbaan moet. Om nog maar te zwijgen over alle obstakels die doodleuk op de geleidelijnen worden geplaatst.

Veel blinden en slechtzienden blijven daarom ook zoveel mogelijk in huis, achter de Geraniums. Ze durven de deur niet uit. Een deel daarvan schaamt zich ook nog om met een witte stok rond te gaan lopen en het grootste deel durft er gewoon niet meer uit te gaan omdat alles doodeng is.

Je moet je voorstellen dat onze wereld heel erg klein is, als er al nog zicht is, is dit vaak niet meer dan 1.5 meter of minder en dan is het beeld vaak ook nog wazig of er zitten allerlei vlekken in het beeld. Gezichten worden vaak al niet eens meer herkend en het is echt niet zo dat we de kennis of vriend negeren, nee we herkennen m vaak niet eens. We kijken vaak strak vooruit en sommigen lijken nogal nors te kijken. Dat is pure concentratie, want we zijn gefocust op onze zintuigen die nog wel werken en daar vertrouwen we dus ook blind op.

Nu in coronatijd sluiten we ons natuurlijk nog meer op, want we zijn wel kwetsbaar en kunnen lang niet altijd die 1.5 meter in acht nemen, omdat we het niet zien of omdat we minder goed afstand in kunnen schatten. We hebben dan wel een stok, mijn taststok is 1.60m en als ik die voor me heb en mijn arm iets naar voren doe, dan heb ik die 1.5m afstand wel tot mijn voorganger. Komt iemand dan tegen m'n stok aan of struikelt erover, dan is die persoon binnen de 1.5m en houdt die zich niet aan de maatregelen.

Omdat wij al niet goed zien en horen kunnen we enorm schrikken van plotselinge gebeurtenissen, harde geluiden of plotselinge beweging. Vooral met gehoorapparaten is het lastig om te bepalen uit welke richting het geluid komt. Links en rechts gaat nog, maar voor of achter wordt al een stuk lastiger.

Dit kost ons natuurlijk heel veel energie, al dat gefocus en geconcentreer en alle schrikmomenten. Na een tripje door de stad heb ik het dan ook echt wel even gehad en ben ik heel blij dat ik toch weer heelhuids ben thuisgekomen en tegelijk ook weer trots dat ik weer die uitdaging ben aangegaan en toch die enge boze buitenwereld ben ingegaan.


Deel dit artikel met:
Facebook Twitter LinkedIn Email

Dit artikel heeft helaas (nog) geen reacties.
U bent momenteel niet ingelogd.
Log in om een reactie te plaatsen.
Meer weten?
Bekijk de collectie Media bestanden, de FAQ (Veel gestelde vragen) en u kunt altijd vrijblijvend contact met mij opnemen om al uw vragen te beantwoorden, of direct een afspraak met mij te maken voor een van mijn services. Daarnaast bevat de Blog een schat aan allerlei nuttige en handige informatie en zijn er prachtige en unieke producten te koop in de Webshop. En bekijk ook eens het Fotoalbum voor mijn speksteen creaties en andere leuke foto's en plaatjes.

Meer informatie over de persoon achter deze website kunt u op deze pagina vinden, of meer informatie over deze website.

Heeft u een tip, suggestie of een interessant verhaal, wat eigenlijk wel een mooi plaatsje op deze website verdient, laat het me weten via het Contactformulier. Alleen samen kunnen we er een mooie, toegankelijke en goede website van maken.


Ook interessant:

Nu in de webshop:

Speksteen gezicht met mondkapje
Speksteen gezicht met mondkapje
49.95
Bekijk Product
Bezoek de Webshop voor meer unieke producten.

Volg me op:

Facebook

RSS Feeds:

RSS
 

Nog even dit:

Poll:

De Oogvereniging zou zich veel actiever moeten opstellen in de Media

Ja
Nee
Geen mening
Maak uw keuze om het resultaat te tonen.

Steun deze website met een donatie.

Scan de QR code.

QR code om een donatie te doen

of klik op de link:

https://betaalverzoek.rabobank.nl/
betaalverzoek/?id=MXA6uW1SR8CFmR5AA8zPSw

Alvast hartelijk dank!