Home Services Media Webshop Blog Fotoalbum FAQ Over.. Contact Inloggen Registreren Winkelmandje: 0 Item(s) (0.00)

Richard's Blog: Weinig begrip voor audiovisuele beperking bij instanties

Weinig begrip voor audiovisuele beperking bij instanties Weinig begrip voor audiovisuele beperking bij instanties

Geschreven door Richard Sikkes op ma 04 jan 2021 om 13:41:31 uur.

Dit artikel is 88 keer bekeken en er zijn 0 reactie(s) geplaatst.


Al geruime tijd ben ik bezig om een WLZ (Wet Langdurige Zorg) indicatie te krijgen, waardoor er voor mij veel meer zorg en mogelijkheden vrijkomen. Gelukkig wordt er al veel zorg vergoed door de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) van de gemeente, maar helaas zoals met zoveel dingen hier in Nederland wordt dat steeds meer ingeperkt.

De gemeentes krijgen steeds meer taken vanuit het rijk toebedeeld en zijn daar dan ook verantwoordelijk voor, maar krijgen daar tegenover minder geld vanuit Den Haag. Een blind paard kan wel nagaan dat dit uiteindelijk niet gaat werken. Veel gemeentes hebben al een behoorlijk geldtekort en dat gaat zo alleen maar toenemen. Het is zelfs zo erg dat men gaat bezuinigen op de WMP uitgaven, met alle gevolgen van dien. We kennen allemaal wel het Jeugdzorg drama.

In mijn geval merk ik het ook wel, ieder half jaar en nu zelfs iedere 3 maanden, is er weer die stress van krijg ik wel of geen verlenging en in welke vorm gaat het verder? Zo kreeg ik in het begin 2 uur in de week aan Ambulante zorg van Visio en 2 uur huishoudelijke hulp. In eerste instantie voor een jaar en dan zou er later bekeken worden of het dan nog nodig is.

Ehm sorry hoor, maar mijn problemen zijn echt niet met een jaar opgelost, mijn ogen zijn er niet beter op geworden. Dat is zo'n beetje hetzelfde als dat je naar Visio Het Loo Erf gaat om te revalideren voor een half jaar tot een jaar en als je klaar bent, kun je weer volledig goed zijn. Was het maar waar. De meesten gaan er zonder taststok naartoe en komen er vandaan MET taststok en allerlei kennis en hulpmiddelen om het leven zo aangenaam mogelijk te maken.

In mijn geval werd de Ambulante begeleiding met een half jaar verlengd en de thuishulp werd meteen voor 5 jaar vastgezet. Vervolgens kwam de dagbesteding in beeld en werd later de Ambulante begeleiding verder teruggeschroef naar 90 minuten, ofwel 1.5 uur, omdat ik 1 dag in de week dagbesteding heb en er volgens hun minder Ambulante zorg nodig heb.

In mijn geval moet ik ruim een uur in de taxi zitten, want de dagbesteding ligt nou niet bepaald naast de deur. De taxirot kost de gemeente al ruim 100 euro per rit en dan nog de kosten voor de dagbesteding zelf, 50 euro per dagdeel, dat wordt dan weer via een PGB (Persoons Gebonden Budget) constructie geregeld. Maar helaas maar 1 dag in de week, omdat het anders wel heel erg duur wordt. Helaas zijn er in Friesland geen voorzieningen voor mensen met een Audiovisuele beperking. Wel heel veel GGZ achtige projecten en voor mensen met een verstandelijke beperking.

Gehoord en Gezien is eigenlijk de enigste organisatie die hier in het noorden actief is, de overige organisaties zitten allemaal in het zuiden van het land en zijn daar ook actief.

Goed, via de WLZ zou ik recht hebben op veel meer zorg en wordt het voor mij ook makkelijker om verder op zoek te gaan naar betere zorg met minder stress en mogelijk een nieuwe plek om te gaan wonen.

Vanmorgen was er iemand van het CIZ (Centraal Indicatie Zorg), die moet gaan beoordelen of ik er voor in aanmerking kom. Allereerst al dat gedoe met haar mondkapje bij de deur, die moest en zou ze ophouden, want anders mocht ze van haar baas niet naar binnen en ja ik heb geen zin om buiten te gaan staan met deze kou. Maar ik word niet gelukkig van mondkapjes omdat het stemgeluid gedempt wordt. Voor het liplezen hoeft het van mij niet, want dat zie ik toch niet meer. Dus wat mij betreft hoeven ze het kapje hier in huis niet op te hebben, maar nee hoor, het kapje moest en zou opblijven, orders van de baas.

Vervolgens kreeg ze mijn ervaringsbril op de neus om haar een indruk te geven van wat ik zo'n beetje zie. "Oh dat is wel heel weinig" en hij gaat meteen weer van de neus af en wordt stilletjes aan de kant gelegd. Tja ik wou wel dat ik m af kon zetten en dat ik weer goed kon zien. Blijkbaar viel bij haar het kwartje niet, want ze vroeg doodleuk, je kan je hier in huis toch wel aardig redden. Ehm ja dat is geen vergelijk, ik ken m'n huis, ik woon hier al ruim 6 jaar en ook ik heb me weleens vreselijk gestoten en heb ook weleens languit op de salontafel gelegen, of knal weer eens tegen een deurpost of keukenkastje aan. Ja en buiten heb je toch je stok? Ja, maar met een stok alleen ben je er nog niet, de bekende routes weet je onderhand wel waar de valkuilen zitten, maar kom je op onbekend terrein, dan wordt het ineens wel even een ander verhaal.

Goed ik kan mezelf redelijk redden, douce mezelf en kleed mezelf ook aan, dat is het probleem ook niet, het is meer de eenzaamheid en het isolement waar ik nu in zit. De Coronacrisis doet daar ook geen goed aan, er komt bijna niemand en je kunt ook nergens meer heen, want alles is dicht vanwege de lockdown, dus wat blijft er dan nog over? Ik merk gewoon dat is steeds meer afzak en vaster kom te zitten met alles. Het is zo uitzichtloos, het doel is weg en je leeft eigenlijk maar per dag.

Vervolgens begint ze, is hier niet ander vrijwilligerswerk in de buurt? Ehm nee niet echt, vandaar dus ook die dagbesteding in Onnen.

Vervolgens heeft deze dame het verder alleen maar over de visuele beperking en wordt de slechthorendheid voor het gemak maar even vergeten, maar dat hoort er wel degelijk bij, het heet niet voor niets een "dubbele" beperking. Zucht, het kwartje valt gewoon niet.

Goed er is dan nog wel geen oordeel, maar de vooruitzichten en de hoop op zo'n WLZ indicatie zijn wel grotendeels vervlogen. Het kan zeker nog wel 2 a 4 weken duren voordat ik daar zekerheid over heb.

Ik zit onderhand wel in een behoorlijke spagaat, wat moet ik nu? Ik wil hier dolgraag uit Sneek weg, of liever gezegd uit Friesland weg. Er is hier gewoon niks voor mij. Goed, dan naar Groningen. Toen ik nog een relatie had met Bianca zag ik dit helemaal zitten en heb me toen ook ingeschreven als woningzoekende in Groningen. Maar nu de relatie voorbij is, krijg ik daar toch steeds meer moeite mee. Bovendien moet ik mijn inschrijving binnenkort weer met een jaar verlengen, wat me zowieso alweer 21,50 gaat kosten en het aanbod schiet ook maar niet op, hoelang moet ik deze geldklopprij dan nog steunen voordat ik een woning krijg aangeboden?

Via de WLZ indicatie krijg ik wat dat betreft een stuk meer mogelijkheden, zo kun je dan ook terecht bij Kalorama, die actief is in de regio Nijmegen en omstreken. Zij bieden woonvormen aan voor mensen zoals ik, juist met een dubbele beperking, meer zorg en meer dagbesteding, ofwel een zinvollere invulling van de dag. Het zal dan wel een hele grote stap zijn voor me, want je laat hier wel van alles achter en je kunt daar weer helemaal opnieuw beginnen met het opbouwen van nieuwe contacten. Maar die kant uit heb je wel veel meer mogelijkheden dan hier in het noorden, de afstanden zijn ook een stuk korter en de voorzieningen qua OV en vervoer zijn een stuk beter dan hier. Ja ik zie wel voordelen.

Bij WoningNet Groningen moet ik dat bedrag voor de 14e betalen, anders vervalt mijn inschrijving en ben ik de gespaarde punten kwijt, voor die datum heb ik nog geen uitsluitsel over de WLZ indicatie. En de 22e komt er iemand van Kalorama op huisbezoek. AAAAARGHHHH!!! SPAGAAT! En ondanks alles moet je gewoon doorleven en vrolijk blijven doen? Dat wordt wel knap lastig zo.

Maar eigenlijk gaat dit al m'n hele leven zo, val overal net buiten de boot, dingen lopen altijd anders dan gepland en dan vindt men het raar dat je af en toe eens flink boos wordt of dat je het totaal niet meer ziet zitten en er eigenlijk het liefst een eind aan wil maken. Het hoeft dan allemaal niet meer. Wat leven we eigenlijk ook in een K.U.T maatschappij (Kwalitatief Uitermate Teleurstellend). Dat ik deze stap nog niet genomen heb, mag dan soms ook een wonder zijn, blijkbaar vind ik toch steeds weer iets om weer een sprankje van hoop te hebben en de kracht vinden om toch nog maar weer door te gaan, eigenlijk tegen beter weten in.

Gelukkig heb ik nog wel een aantal goede kennissen en vrienden, waar ik het goed mee kan vinden en waar ik ook echt veel aan heb en daar ben ik ook heel blij mee.


Deel dit artikel met:
Facebook Twitter LinkedIn Email

Dit artikel heeft helaas (nog) geen reacties.
U bent momenteel niet ingelogd.
Log in om een reactie te plaatsen.
Meer weten?
Bekijk de collectie Media bestanden, de FAQ (Veel gestelde vragen) en u kunt altijd vrijblijvend contact met mij opnemen om al uw vragen te beantwoorden, of direct een afspraak met mij te maken voor een van mijn services. Daarnaast bevat de Blog een schat aan allerlei nuttige en handige informatie en zijn er prachtige en unieke producten te koop in de Webshop. En bekijk ook eens het Fotoalbum voor mijn speksteen creaties en andere leuke foto's en plaatjes.

Meer informatie over de persoon achter deze website kunt u op deze pagina vinden, of meer informatie over deze website.

Heeft u een tip, suggestie of een interessant verhaal, wat eigenlijk wel een mooi plaatsje op deze website verdient, laat het me weten via het Contactformulier. Alleen samen kunnen we er een mooie, toegankelijke en goede website van maken.


Ook interessant:

Nu in de webshop:

Speksteen Pinguin (15cm)
Speksteen Pinguin (15cm)
39.95
Bekijk Product
Bezoek de Webshop voor meer unieke producten.

Volg me op:

Facebook

RSS Feeds:

RSS
 

Nog even dit:

Poll:

De Witte Stok zou veel meer aandacht in de media moeten krijgen.

Eens
Oneens
Geen mening
Maak uw keuze om het resultaat te tonen.

Steun deze website met een donatie.

Scan de QR code.

QR code om een donatie te doen

of klik op de link:

https://betaalverzoek.rabobank.nl/
betaalverzoek/?id=MXA6uW1SR8CFmR5AA8zPSw

Alvast hartelijk dank!