Een middagje winkelen met een blinde of slechtziende is nooit saai


 

Vandaag maar weer eens een positief bericht posten op mijn website, want er gebeuren gelukkig ook nog wel positieve dingen, maar die raken soms een beetje ondergesneeuwd door alle negatieve dingen. Dus ik ga vandaag maar eens een leuk bericht posten.

Op mijn berichten van vorige week, over het in de steek gelaten voelen en het verhaal over het geleidehonden traject, kreeg ik best wel veel reacties, velen herkenden het wel en kwamen met opbeurende tips en wensten me sterkte toe. Dat deed me ontzettend goed en gaf me echt het gevoel dat ik echt niet de enige ben die hier tegenaan loopt. We leven nu eenmaal in een “Ikke, ikke ikke en de rest kan stikke” maatschappij, iedereen lijkt haast te hebben en hebben daardoor geen tijd meer om even naar iemand anders om te kijken. Nu is dat wel heel erg zwart/wit gesteld, gelukkig zijn er nog mensen die wel naar anderen omkijken, maar het zou heel fijn zijn als dat aantal nog flink omhoog kan. Een beetje meer rekening met elkaar houden kan geen kwaad.

Euhhh nee, ik zou het positief houden. Ja, dus ik ga verder met mijn verhaal. Al ruim een jaar maak ik gebruik van het Maatjesproject van Humanitas. Via Visio me aangemeld bij Humanitas voor een maatje, iemand die regelmatig eens even bij je langs komt en waarmee je dingen kunt ondernemen, zoals boodschappen doen,kletsen of een stuk wandelen. Dit om de eenzaamheid tegen te gaan. Na inschrijving, duurde het een paar maanden voordat er een maatje voor me beschikbaar was.

Ik kreeg Peter toegewezen als maatje en na een eerste kennismaking zijn we verder gegaan. Peter kwam iedere week even om het hoekje kijken, even bijkletsen en zo nu en dan deden we even een boodschapje of gingen even een stukje wandelen. We kregen steeds meer een band met elkaar en hij heeft me ook wel een paar keer naar Groningen gebracht en weer terug. Voor computer gerelateerde problemen kon ie dan weer bij mij terecht. Helaas ging Peter verhuizen en dan werd de afstand toch wel een beetje te groot om dat regelmatig te doen. Dat vond ik echt heel jammer, ben je net aan iemand gewend en dan vertrekt ie weer. Hij heeft wel heel netjes gezorgd dat ik vrij snel weer een nieuw maatje kreeg toegewezen. Peter, nogmaals ontzettend hartelijk dank voor alles wat jullie voor me gedaan hebben.

Zoals gezegd kreeg ik vrij snel weer een nieuw maatje, Hennie, een fantastische vrouw. Met haar wandel ik veel door Sneek en laatst hebben we 2 uitjes naar Gaasterland gedaan, wandelen, terrasje pikken. Ik mag 1 iemand gratis meenemen met de WMO taxi, dus waarom niet andere plaatsen verkennen?

Vandaag zijn we de stad in geweest om een spijkerbroek voor me te kopen, want de huidige valt bijna van m’n kont en is dus echt wel helemaal op, tijd voor een nieuwe. Voor dit soort dingen is het verrekte handig als je iemand bij je hebt met goede ogen, alleen zou me dit nooit lukken. Ik vind het heerlijk om met haar door de stad te lopen aan haar schouder, dat ik dan even de stok niet actief hoef te gebruiken en dat ik wat meer ontspannen kan lopen. Allen ben je super gefocust op de stok, continue dat geratel van de bal en dat kost gewoon heel veel concentratie en energie. Als je een ziende bij de schouder of arm kunt pakken en je kunt diegene met wie je loopt blind vertrouwen, dan loopt het echt een stuk relaxter. Gelukkig kan ik Hennie blind vertrouwen en gaat dat goed. Ze geeft op tijd aan wanneer we stoepje op of af gaan en ze leidt me keurig om alle obstakels heen.

We zijn een aantal winkels af geweest, op een gegeven moment nog wat lol bij een roltrap, maar dat ging ook wel goed. En uiteindelijk bij C&A een mooie lekker zittende broek gevonden voor niet al teveel geld. Dus ik loop er voorlopig weer even netjes bij. Daarna nog even een terrasje gepikt en daarna weer naar huis gelopen. Missie geslaagd!

Ik hoop ook echt dat Hennie nog heel lang m’n maatje blijft, het ziet er gelukkig niet naar uit dat ze ooit wil gaan verhuizen ­čśë

Wel grappig om te horen, Hennie gaf eens aan dat sinds ze mij kent en met me dingen onderneemt, ze nu pas beseft hoeveel obstakels en hindernissen er allemaal zijn op straat. Een goedziende staat er vaak niet bij stil, totdat ze met een blinde of slechtziende op stap gaan. Ja het is nooit saai om met ons op stap te gaan, je maakt altijd wel wat mee. Als ze alleen door de stad loopt, moet ze regelmatig weer aan mij denken. Zo lief!

Ik heb echt weer genoten vanmiddag, even gezellig met iemand er op uit, doet een mens goed en ik kijk nu al weer uit naar de volgende keer, wat we dan gaan doen, weet ik nog niet, maar goed heb nog even de tijd om daar over na te gaan denken.

Hits: 275

Delen met: