Gister was het weer eens tijd voor de 2 maandelijkse afspraak bij het UMCG voor de welbekende marteling euh oogmeting. De afspraak stond gepland op een niet gebruikelijk tijdstip, 18:40 uur. Voor betrouwbare oogmetingen is dit een zeer onhandig tijdstip omdat de ogen aan het einde van de dag best wel moe zijn, het zicht achteruit gaat en de oogdruk mogelijk een verkeerde waarde aan kan geven, dit zouden oogartsen toch moeten weten lijkt me.

Maar voordat we naar het UMCG gingen zijn we eerst naar IKEA gegaan. In december had ik immers die PAX kledingkast gekocht en de bestelling verliep niet helemaal lekker, daarom kregen we 2 waardebonnen voor een gratis lunch ter waarde van 9 euro, een zeer schappelijk gebaar van IKEA. Die waardebonnen hebben we dus gister verzilverd.

Het is maar goed dat ik mijn begeleidster bij me had, want IKEA is niet bepaald toegankelijk voor blinden en slechtzienden. Slechte verlichting met al die spotjes, grote touchscreens met fel witte achtergronden en kleine letters, waar wij niets mee kunnen. Bovendien zijn alle benamingen zowat in het zweeds en dan weet je nog niet wat het is.

Gewoon simpele cola hebben ze niet eens, maar wel allerlei vage sapjes en waterige drankjes, die me totaal niet aanspraken. Ik heb maar gekozen voor een ice tea, maar dat bleek water met een vaag smaakje te zijn. We kozen allebei hetzelfde menu, frietjes met die bekende zweedse gehaktballetjes en doperwtjes en een rode saus, dit bleek iets van bosvruchtenjam te zijn, een hele aparte combinatie.

De frietjes en de doperwtjes waren koud, dus niet lekker, de balletjes waren wel warm, maar niet echt bijzonder. Dit pikten we natuurlijk niet en kregen dan ook een schaaltje warme frietjes, dat was een stuk beter te pruimen, maar eigenlijk was de lol er wel zo'n beetje vanaf. We hebben opgegeten wat we lekker vonden, de rest hebben we mooi op het bord laten liggen, wat een teleurstelling. Zonder waardebonnen zouden we in totaal 25 euro moeten betalen, voor dat geld kun je elders veel lekkerder en beter eten. Dit was nog slechter dan McDonalds en dat vind ik al slecht, maar bij de Mac is het wel warm.

Later bij thuiskomst lag er een email in mijn mailbox van IKEA met de vraag om mijn mening over IKEA Food met hen te delen, ofwel een review te schrijven. Aangezien ik op dat moment al behoorlijk aan het einde van mijn latijn was na alles, besloot ik om dit het komende weekend te gaan doen en dan meteen ook even te vermelden dat we dit gaan melden bij de NVWA, want dit hoeven we natuurlijk niet te pikken, er zijn grenzen. Ik appte mijn begeleidster over die mail en ze zei al, dat is jou wel toevertrouwd om een stevige review te schrijven, wat kent ze me toch weer goed... ;-)

Ik weet wel dat ik nooit meer bij IKEA iets ga eten en dat ik het iedereen afraad om dat te doen, dan zijn er veel betere eetgelegenheden in de stad.

Na het bezoek aan de IKEA zijn we naar het UMCG gegaan, we waren ruim een kwartier te vroeg, maar beter te vroeg dan te laat zullen we maar zeggen. Het tijdstip naderde en we zaten nog steeds te wachten. In totaal hebben we zowat een uur zitten wachten voordat we opgeroepen werden, pfff en ik was het al zo ontzettend zat.

Eenmaal opgeroepen, ze weten bij het UMCG blijkbaar ook niet wat ze nu precies willen, dure schermen aan de muur waar dan je oproepcode op moet verschijnen als je aan de beurt bent. Erg handig voor als je blind of slechtziend bent en dat op een oogafdeling. Het scherm is maar een paar keer gebruikt in dat uur dat we daar zaten te wachten, maar ik hoorde wel steeds nemen van mensen omgeroepen worden door de artsen, sommigen met zachte stem, anderen wat luider. Uiteindelijk hoorden we mijn naam, hehe eindelijk! Zit je je te focussen op het scherm, word je naam omgeroepen..... Daar gaat ons zorggeld aan verloren aan dit soort speeltjes die totaal geen nut hebben. Ja misschien wel op de andere afdelingen, maar niet in een oogafdeling. Had dat geld dan beter besteed in navigatiemogelijkheden voor de doelgroep, zoals een geleidelijn en andere contrastrijke zaken waar wij gelukkig van worden.

Het enige voordeel van zo'n laat tijdstip is dat de wachtkamer vrijwel leeg was, lekker rustig, weinig bijgeluiden, geen kippenhok, maar dat is dan ook het enige.

Bij de oogarts zelf weer op de bekende stoel, moest weer de letters op gaan lezen, de eerste letter ging nog wel, maar het 2e plaatje kon ik al niks van maken. Dat vond ik niet eens zo gek, ik was doodmoe en dus zijn mijn ogen dat natuurlijk ook en dan gaat het zicht behoorlijk achteruit. Bovendien waren de omstandigheden ook niet ideaal, de kamer was fel verlicht en er stonden 3 fel witte beeldscherm aan, die voor afleiding zorgden. Nadat het licht gedimd was, kon ik er nog niks van maken, dus schermde ik met mijn hand de computerschermen af, maar helaas hielp me dat ook al niet.

Dan de druppels en de drukmeting. Deze keer was het niet echt vervelend om te ondergaan, misschien kwam dat ook wel omdat mijn ogen doodmoe waren, maar de arts was ook kundig en heel voorzichtig. De druk was 15 en 21, te hoog dus. Terwijl ie in devember nog 12 en 15 was en er sindsdien niets was veranderd. Maar die meting was ook op een veel eerder tijdstip gedaan.

Mijn mening is: Doe die metingen allemaal een beetje rond hetzelfde tijdstip van de dag, dan heb je volgens mij een beel beter beeld van de werkelijkheid. Zo'n meting is een momentopname en kan per tijdstip verschillen. Ook weer iets wat een oogarts zou moeten weten lijkt me.

We hebben onze bezwaren kenbaar gemaakt, dat het een heel slecht tijdstip is en dat het zo geen betrouwbare meting is. Na overleg werd dat wel zo'n beetje bevestigd door de hoofdarts en ik moest dan over 2 maanden weer terugkomen. Je kunt bij de balie een nieuwe afspraak maken. Wij naar de balie, weer wachten, blijkt dat ze over 2 maanden nog niets in kunnen plannen. Dit is al de zoveelste keer. Ze weten van mekaar niet wat ze daar doen en hoe de procedures lopen, ze werken compleet langs elkaar heen. Nouja we wachten wel tot we weer een oproep krijgen, als ze weer op zo'n tijdstip inplannen, maken we wel bezwaar, dit gaan we dus niet meer doen zo.

Eindelijk konden we weer naar huis, even langs de betaalautomaat om de parkeerkosten te betalen. Accepteert de automaat haar pas niet, dat was de vorige keren ook al zo. Dus naar de balie, gemeld en bij de balie weten ze zogenaamd van niets en ligt het probleem standaard bij de klant. Ja lekker makkelijk joh. Na betaling konden we eindelijk weg.

Ze heeft me weer netjes thuisgebracht en daarna is ze naar haar eigen huis gereden, we hadden besloten om allebei lekker in de rust te gaan, want het was voor ons allebei een lange en slopende dag. Ik heb thuis nog even gezeten en ben daarna lekker vroeg naar mijn bed gegaan, ik was totaal opgebrand.

En ik heb doorgeslapen tot 6 uur vanmorgen, toen ben ik er maar weer uitgegaan en voelde me alsof ik was overreden door een vrachtwagen. Na een bakje koffie begon het gevoel langzaam bij te trekken, maar helemaal weg ging het niet. Bij de dagbesteding zat ik aan tafel zowat te slapen, zo'n dag hakt er behoorlijk in. Uiteindelijk maar in de houtruimte aan de slag gegaan en toen ging het eigenlijk wel weer beter. Tussen de middag bij het eten weer een beetje een dipje, maar toen ik vanmiddag weer lekker aan de slag was, ging het ook wel weer.

Maar goed, het is nu weer weekend, tijd om weer even lekker op te laden en bij te komen.

1 foto('s) van Lunchen bij IKEA en afspraak bij het UMCG:

Klik op een foto vor een vergroting.