Jaaaa en eindelijk was het dan zover, een heel lang gekoesterde wens van mij, het live meemaken van een Reggae concert van een bekende artiest of band meemaken en actief beleven. Gisteravond was het dan zover, Steel Pulse trad op in de Oosterpoort in Groningen, een zeer bekende Reggae band uit de jaren '70 en '80. Ze hebben dit jaar hun 50 jarige bestaan en dat vieren ze uitgebreid.

Samen met mijn geweldige begeleidster, die dit alles voor mij heeft geregeld, zijn we naar de Oosterpoort gegaan. Ze had geregeld dat wij als 1 van de eersten de zaal in mochten gaan om alvast de boel te verkennen en een mooi plekje te vinden, zodat ik alles goed en duidelijk kon zien en ervaren. Ons werd verteld dat we ongeveer 1.5 uur van tevoren ons moesten melden, dus wij waren er al rond 19:00, ruim op tijd. Alleen de deuren waren nog dicht, dus moesten we buiten staan wachten, het begon aardig fris te worden en de dreiging van regen hing in de lucht. Geen overkapping en daar sta je dan en dan begon het ook al schemerig te worden. Er stonden al meer mensen te wachten.

Om 19:30 gingen eindelijk de deuren open en konden we naar binnen, we hebben ons gemeld en moesten doorlopen naar de kaartcontrole. Binnen was het vrij donker en ik was echt heel blij dat ik begeleiding bij me had, want ik kon niet zo heel veel zien. Het was best nog wel een eindje lopen naar de kaartcontrole, dat had ik alleen nooit kunnen vinden. Bij de kaartcontrole moesten we weer even wachten en toen werd er geroepen dat mensen met een voorrangskaartje naar binnen konden. Het voelde best wel apart om de hele rij voorbij te mogen lopen en als eerste de zaal in te mogen, ik voelde me eigenlijk wel een beetje speciaal maar ook wel opgelaten. Ik voelde de blikken van de anderen van "waarom zij wel en ik niet?" Maar goed ik had mijn stok zichtbaar bij me, dus ik denk dat de reden voor hen nu wel duidelijk was. Bij de kaartcontrole werden onze QR-codes gescand en we mochten naar binnen.

Wauw! we zijn binnen, nu een mooi plekje zien te vinden. Mijn begeleidster liet me de zaal zien, nouja voor wat ik ervan kon zien. De tribune en de dansvloer voor het podium en ze liet me ook 2 stoelen zien waar we uiteindelijk gingen zitten, dat leek mij de mooiste plek om alles goed te kunnen ervaren, zonder dat er mensen voor ons gingen staan en niet te dicht bij het podium en de dansvloer. Achteraf ook wel blij dat we niet te dicht bij de speakers waren, het geluid was al hard genoeg en ik grapte tegen haar als we dichter bij de speakers zouden zitten, dat we straks allebei een CI nodig hadden. We nestelden ons in de stoelen en er kwam ook niemand naast ons of voor ons zitten. De zaal was nog vrijwel leeg en zo langzaam druppelden er steeds meer mensen binnen en werd het geroezemoes steeds sterker.

Er draaide al wat muziek, oude en bekende Reggae nummers, ik kon ze in het begin nog wel onderscheiden en herkennen, maar op het laatst lukte dat niet meer omdat mensen allemaal aan het kletsen waren. Maar zelfs tijdens het concert bleven sommigen gewoon doorkletsen, ehm kom je nou voor de muziek en de show, of kom je daar om te kletsen? Je kan elkaar toch moeilijk verstaan dooe de harde muziek? Ik kom daar voor de beleving van de show en natuurlijk de muziek.

Mijn begeleidster vertelde me dat er zo'n 450 man in de zaal waren en dat het was uitverkocht, oh wauw, dat is best wel veel ja, vandaar dat kippenhok. Ik had zelfs de behoefte om met mais of kippenvoer te gaan strooien als ik dat bij me had. Rond 20:45 gingen de lampen in de zaal uit en begon de show. Ik schrok me lam, want het geluidsniveau was ineens een stuk harder en even dacht ik dat mijn gehoorapparaten het zouden begeven, maar gelukkig hielden ze stand.

Toen ze begonnen te spelen en ik het nummer herkende, kwamen bij mij even de emoties los, de tranen kwamen, eindelijk! dit is wat ik al zo lang wilde en nu gebeurt het dan echt. Ik zat daar met kippenvel en tranen in mijn ogen te genieten, zo mooi!

Ik kon het podium zien, maar kon weinig beweging zien. Het drumstel stond achter een glazen wand en de zanger bleef naar mijn mening steeds voor dat drumstel staan en heel af en toe zag ik hem een beetje heen en weer lopen. Hij had ook een rood / roze achtig pak aan, waardoor ie voor mij wegviel tegen de overheersende achtergrond. Verder kon ik de man achter het keyboard zien en een gitarist, verder zag ik de andere muziekanten niet, die vielen weg tegen de donkere achtergrond. Later op de gemaakte filmpjes zag ik een stuk meer en ook een stuk duidelijker. Dit had mijn begeleidster voorzien en maakte wat foto's en filmpjes, zodat ik het later terug kon kijken en wat met jullie kan delen.

Op een gegeven moment wilde ik eigenlijk wel even gaan staan en een beetje dansen, maar durfde dat niet helemaal aan, het was donker en ik zag niks om me heen, ik merkte de aanwezigheid van andere mansen best wel dicht bij me op en wilde ze niet raken. Dus dan maar lekker blijven zitten en een beetje in de stoel bewegen en denummers die ik kende meezingen, voor zover ik de tekst herkende en kon vertsaan. Ik vond het geluid nou niet bepaald super goed, ik vond dat de muziek te overheersend was en daardoor de zang een beetje wegviel en moeilijk was te verstaan, iets wat ik bij veel muziek merk.

Ongeveer halvewege de show, ging er plotseling iemand vol op mijnvoet staan. Doordat ik niets zie in het donker, had ik hem niet aan zien komen, volgens mij was ie ook in het zwart gekleed en ging plotseling vlak voor ons lang. Ik veerde op en roep "AUW GVD!" maar geen reactie. Mijn begleidster riep "Wat een bor, wat een lul!". Niet eens even een sorry of zo... pfff sommige mensen! Later vertelde mijn begeleidster dat hij een verontschuldigend gebaar had gemaakt met z'n hand, maarja dat had ik dus niet gezien. Mijn voet deed nog best wel lang pijn, maar liet de pret er niet door bederven.

En voor ik er erg in had, was het afgelopen en gingen de lichten in de zaal weer aan. Ohja, tijdens de show had ik een aantal keer last van een hele felle lamp die op het publiek gericht was, voor mijn gevoel was ie recht op mij gericht, maar ik hoorde later al dat er meer mensen last van hadden. Waarom felle lampen op het publiek richten in een donkere zaal? Het voelde alsof ik zonder brilletje naar de zonsverduistering keek. Zonnebril op en wat met de klep van mijn pet spelen om dat licht te omzeilen, dan weer met de ene hand en dan weer met de andere. Maarja dan kon ik de show niet zien, lastig!

En ik dacht dat je in de zaal niet mocht roken of blowen, toch heb ik een aantal keren een wietlucht geroken en ik was niet de enige die dat opmerkte. Ik vond het wel lekker ruiken, maar veel mensen vinden het stinken, achja smaken verschillen. Maar ik had op dat moment ook wel even zin in een jointje, maar had niks bij me, want ja wat heb je eraan als je toch niet mag roken in de zaal? Buiten heb ik wel een gewoon shagje opgestoken, al die tijd niet gerookt en had gewoon even zin in een shagje.

Toen de show voorbij was, wilde iedereen tegelijk naar buiten, dat gaat natuurlijk niet, dus wij besloten maar even te wachten en even rustig naar het toilet te gaan. Mijn begeleidster begeleidde me naar het heren toilet maar ging niet mee naar binnen. Begrijpelijk en dat hoefde ook niet, ik kan m zelf wel vasthouden ;-) Voor de omstanders leek het alsof ze mij aan mijn lot over liet, maar ik vind mijn weg daar binnen prima hoor. Toen ik er weer uit wilde lopen, had ik een verkeerde deur te pakken en kwam ik uit bij een toiletpot. Een omstander heeft me even naar de juiste deur geleid, zodat ik op de gang weer op mijn begeleidster kon wachten.

Eenmaal weer buiten was het best wel fris en naar mijn idee was het ook een beetje heiig, ja die tijd komt er ook weer aan. Weer naar de auto en ze heeft me weer netjes bij mijn flat afgezet. Even netjes gewacht tot ik weer bij de deur was en toen reed ze weg naar haar eigen huis. Het was echt een topavond en wat mij betreft wel voor herhaling vatbaar, maar dan weer een andere band of artiest.

Thuis nog even rustig na zitten genieten en toen maar mijn bed in met een zeer voldaan gevoel. Ik had verwacht dat ik vandaag wel compleet uitgeteld zou zijn, maar dat valt me reuze mee. Natuurlijk voel ik wel dat ik gisteren best wel een drukke dag heb gehad, maar wel een dag waar ik met veel plezier op terug kan kijken. We zijn weer een ervaring rijker.

8 foto('s) van Lang gekoesterde wens eindelijk in vervulling, concert Steel Pulse:

Klik op een foto vor een vergroting.